We zijn blij om onze gasten te nemen, als we tijd hebben (omdat Chef Walter inderdaad is teruggekeerd naar de keuken om het eten koken), de Gemeenschappelijke wandelingen.
In de zomer van 2008 waren we met onze vaste gasten uit Berlijn, Bodo, en Sabine, op de Laaserspitze. (3305 m), ook wel orgel punt.
Vroeg in de ochtend reden we vanuit ons huis met de auto naar de Martello op Stallwieshof. Van daaruit volgden we de borden voor de 5 en ging vegen omhoog: in een molen en op een goed afgelopen tijd bereikten we de boomgrens en toen gingen we aan de linkerkant in een steile Kar (in bijna 2500 m hoogte van de hoogste locaties voor bomen in de Alpen! ) Over grazige hellingen klommen we steeds steile pad naar de rand van een plateau, verder naar het zuidwesten nok (3100 m). Nu hadden we een duidelijk zicht naar het zuiden! Nu begon de klim te blokkeren werkt! Onze berg-ervaren vriendinnen waren heel tredzekere - nadat deze al beklommen de Ortler! En zo ging het verder snel bereikten we een aantal grote platen van de rock, over deze gingen we naar beneden tot aan de kloof tussen Zuidwest en de belangrijkste piek en dan nog een steile - alleen maar meer eenvoudig rotsklimmen - tot aan de bergtop! - Eindelijk! Top boek uit en uitgepakt rugzak! Het smaakte heerlijk daar: spek, kaas, eieren, Vinschger Paarl .... Terug gingen we dezelfde route, waar we moesten op de bodem - gelukkig al op het bospad te haasten, want de hemel had gesloten en al snel de eerste druppels regen viel! De laatste meters, het begon te regenen toen, maar dat maakte ons niets meer - verpakt in regen en Stallwieshof voor je ogen! -
De prachtige Stallwieshof, 1953 m
Meer foto's zie je in de gallery!
************************************************** *****
In september 2008 ondernamen wij met onze gasten Helmut Krenek heeft de lang geplande trip naar de Piz Sesvenna (3205 m)
Dit is de hoogste piek in het Sesvenna groep. De klim was ongeveer Schlinig (1726 m), midden in het Schlinigbaches vallei, langs een rotswand met een waterval. In ruil daarvoor ging het op de steile en ondiepe Passtal verder, langs de oude Pforzheimer hut en een meertje voor Sesvennahütte waar we op Verhuurder Andi met een ontbijt van koffie ons gesterkt.
Nu gingen we verder achter de eerste Sesvennahütte westen, steil omhoog een berg zadel (zwembad) en over een smalle onverharde weg door een kloof naar Sesvennascharte. Van daaruit konden we de prachtige Sesvennasee goed (die we bezochten op de weg naar beneden dan). Achter het zadel was het nu ongeveer 100 m onder de gletsjer. Daar hebben we op onze stijgijzers, de touwen waren operationeel. We staken de gletsjer route, langs een paar kleine spleten, klom over de rotsen naar het oosten nok en toegang tot Piz Sesvenna. De enigszins blootgesteld Blockgrat is meestal redelijk, vanwege de sneeuw, maar onlangs is gedaald was voorzichtig. Dus het ging vooruit langzamer, totdat we uiteindelijk de top te bereiken. Fantastisch het uitzicht vanaf de top!
Natuurlijk, we hebben een aantal souvenir foto's op de top kruis galerij, de foto kun je kijken in! > Piz Sesver nvt
**************************************************
De familie was in september 2009 Krenek terug met ons als gasten, en dus hebben we gepland om Helmut Krenek beurt een mooie top tour.
Dit keer is de Hasenöhrl beurt. Dit is het meest oostelijke vergletsjerde bergtoppen van Ortles, hoogte 3257 m, en behoort tot de mooiste bergen van de Vinschgau!
Met de auto reden we naar Latsch im Vinschgau, dan op maximaal Tarsch naar het dalstation van de stoeltjeslift naar stoeltjeslift Tarscher Alm Aangezien deze is onlangs in gebruik is niet (de vraag of er ooit nog, dat zou heel slecht!) moesten we een zeer hobbelige bospad (ongeveer 1 / 2 uur) te nemen om Tarscher Alm (1940 m). Vanaf daar gingen we op de skipistes steil omhoog tot net onder de Zirmruanhütte. De weg leidde ons nu in het juk op de top van de heuvelrug waarop staat de Grote Wetterkeuz. Er werden foto's reeds de eerste, want het bood ons een zeer mooi uitzicht op de Val Venosta en het tegenovergestelde Ötztaler Alpen met de Vermoispitze. Het spoor leidde vrij plat op de brede richel langs. We hebben net overgestoken naar Latscher Jöchl (2507 m).
In de holle aan de nok, werden we plotseling geconfronteerd met de mysterieuze stenen pilaren van de gelaagde Tarscher Jochwaals. Dit aquaduct werd in de 19 Eeuw, gebouwd op het kostbare water uit de waterleiding Ultental op droog Vinschgau te leiden in de. Op de foto zie je de overblijfselen van deze pijlers. Een beschrijving op een speciaal geprepareerde vel van het water zie je in de galerij. 
Daarna gingen we verder op een duidelijk pad sporen zien van de kam naar de prachtige Arzkarsee vrijgegeven ons. Het werd meer blokkerig, en we hadden gewoon je hand op de rots. Op ongeveer 3000 m hoogte, bereikten we de Blue snijden. Daarachter kwamen er een paar van de veiligheid touwen, na het niet meer, maar meestal vonden we een handvat om verder te gaan op de scherpe nok. In bergbeklimmen langs de nok, het ging over tot het tamelijk vlakke top. "Berg Heil!" - We did it! En de prachtige panorama beloond met ons op voor de inspanningen van de verhoging.
Hoogte: 1315 m Duur: Beklimming van Tarscher Alm: 4 uur, vastgesteld: 3 uur
Hier zijn de foto's in de gallery! > Hasenöhrl
*********************************
> Mountain Tour naar Föllakopf / Schlinig op 07/02/2010 -
Beschrijving en afbeeldingen
